Onder leiding van Albert Einstein zou het Philadelphia Experiment hebben plaatsgevonden waarbij een volledig oorlogsschip een tijd lang onzichtbaar werd. Er waren twee getuigen, Carl Allen en Al Bielek. Hoe plausibel is hun verhaal?
Wat is het mysterie van het Philadelphia Experiment?
Een oorlogsschip dat plotseling verdwijnt in een groene mist. Matrozen die bij hun terugkeer vastgegroeid zitten in staal en dekplaten. En namen als Einstein, Tesla en John von Neumann die genoemd worden in hetzelfde verhaal. Het Philadelphia Experiment blijft één van de meest fascinerende moderne mythen. Maar wat is er nu echt gebeurd, en hoeveel hiervan is fantasie?
Wat zou er zijn gebeurd in 1943?
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden talloze geallieerde schepen tot zinken gebracht door Duitse U-boten. De Amerikaanse marine zou daarom interesse hebben gekregen in een radicaal idee: een oorlogsschip ‘onzichtbaar’ maken. Niet alleen voor radar, maar ook voor het menselijk oog.
Volgens het verhaal werd in 1943 de USS Eldridge uitgerust met krachtige elektromagnetische generatoren. Tijdens de test omwikkelde een groene mist het schip, waarna het plotseling verdween uit de haven van Philadelphia… om enkele minuten later weer te verschijnen.
Wat er toen gezien zou zijn, is nog bizarder:
Sommige bemanningsleden zouden gedeeltelijk zijn ‘versmolten’ met het schip – één man half in het dek, een ander in de schoorsteen.
Overlevenden vertoonden zware mentale problemen en spraken over een fenomeen dat “freezing” werd genoemd: periodes waarin ze bevroren in tijd of zelfs tijdelijk dematerialiseerden.
Het schip zou zelfs kort in Norfolk, honderden kilometers verderop, zijn opgedoken.
Voor sommigen is dit het bewijs van teleportatie of tijdreis. Voor anderen is het niets meer dan een sterk verzonnen zeemansverhaal.
Koop de DVD over het Philadelphia Experiment:
De getuigen – Carl Allen en Al Bielek
Carlos Miguel Allende (Carl Allen)
Carl Allen – soms ook Carlos Allende genoemd – is de eerste die het verhaal naar buiten brengt. Hij beweert dat hij alles zag vanaf een ander schip in de haven.
In 1955 schrijft hij meerdere brieven naar Dr. Morris K. Jessup, een wetenschapper die een boek over UFO’s had gepubliceerd. De brieven beschrijven het experiment in detail, maar Jessup vindt het té ongeloofwaardig om serieus te nemen.
Toch verandert dat wanneer een exemplaar van Jessup’s boek opduikt bij de marine, vol mysterieuze aantekeningen in de kantlijnen – met dezelfde handtekening als Allende. Daarna verdwijnt Allende spoorloos.
Dr. Morris K. Jessup
Jessup begint te twijfelen. Hij wordt door de marine gevraagd of hij de schrijver van de aantekeningen kent. Hij bevestigt dat het Allende is. Kort daarna raakt Jessup steeds dieper verwikkeld in het mysterie.
In 1959 pleegt hij zelfmoord. Volgens sommigen was het geen wanhoopsdaad, maar werd hij het zwijgen opgelegd – uitgerekend op de dag dat hij aan een vriend zou onthullen “wat hij ontdekt had”.
Al Bielek, de tijdreiziger
Al Bielek – de tijdreiziger
Jaren later verschijnt een tweede getuige: Al Bielek. Hij vertelt op radio en in lezingen dat hij aan boord was tijdens het experiment. Volgens hem werd hij tijdens de test de toekomst in geslingerd – naar het jaar 2137 en zelfs verder.
Opvallend is dat Bielek zegt dat hij zich dit pas later herinnerde, nadat hij een film over het Philadelphia Experiment had gezien. Toch is hij intelligent, spreekt rustig en gedetailleerd, en weet veel over elektromagnetisme. Dat maakt hem voor sommigen geloofwaardig, voor anderen juist verdacht.
Volgens Bielek:
Was de technologie deels buitenaards, deels gebaseerd op het werk van uitvinder Thomas Henry Moray.
Waren Albert Einstein, Nikola Tesla en John von Neumann betrokken.
Gebruikte men de ‘Unified Field Theory’: een theorie die zwaartekracht en elektromagnetisme zou verbinden.
Wikipedia:
Thomas Henry Moray (Salt Lake City, 28 augustus 1892 – Salt Lake City, 18 mei 1974) was een Amerikaanse uitvinder van vrije energie apparaten.
Moray ontving een doctoraat in de elektrotechniek aan de Universiteit van Uppsala en ontwikkelde wat hij noemde de “Moray Valve” – een apparaat voor het extraheren van “stralende energie” uit de “energiegolven van het heelal”, waarvan hij dacht dat het een onuitputtelijke energiebron kon zijn.
In de jaren 1930 meldde Moray dat hij en zijn familie was bedreigd en beschoten bij verschillende gelegenheden en zijn laboratorium geplunderd om zijn vrije energie-onderzoek en publieke demonstraties te stoppen.
Wetenschap, mythes en alternatieve verklaringen
Was onzichtbaarheid mogelijk?
In de jaren dertig en veertig werd er daadwerkelijk onderzoek gedaan naar elektromagnetische velden en camouflage. Idee: sterke magnetische velden zouden licht kunnen buigen of radar kunnen verstoren.
Nikola Tesla werkte aan experimenten met hoogfrequente spoelen, later bekend als Tesla-coils. Albert Einstein werkte aan de Unified Field Theory. Dit alles klinkt indrukwekkend, maar geen enkel bewijs wijst erop dat zij een werkend apparaat ontwikkelden dat teleportatie mogelijk maakte.
Voor heel weinig geld dit Engelstalige E-book:
Wat zegt de Amerikaanse marine?
De Amerikaanse marine ontkent alles.
De logboeken van de USS Eldridge tonen geen bezoek aan Philadelphia in 1943.
De bemanning verklaart dat het schip nooit aan dergelijke proeven heeft meegedaan.
De marine zegt dat geruchten zijn ontstaan door experimenten in de jaren ’50 met de USS Timmerman, waarbij sterke magnetische velden werden getest. Deze veroorzaakten flitsen en elektrische ontladingen – mogelijk de oorsprong van de mythe.
Opmerkelijk blijft wel: de logboeken van precies die periode zijn nooit volledig teruggevonden.
Psychologie of pure verzinsels?
Waarom blijven mensen verhalen geloven waarvoor geen bewijs is? Daar zijn verschillende psychologische redenen voor. Mystery-verhalen zoals het Philadelphia Experiment ontstaan vaak in perioden van oorlog, angst en snel veranderende technologie. Mensen zoeken dan naar verklaringen voor wat ze niet begrijpen — en complotten vullen die leegte perfect op.
Daarnaast speelt confirmation bias een grote rol: wanneer iemand eenmaal gelooft dat de overheid informatie achterhoudt, dan wordt elk detail, hoe klein ook, gezien als bevestiging van dat geloof. Dat logboeken ontbreken, dat getuigen verdwijnen, dat iemand als Jessup zelfmoord pleegt — het wordt allemaal gezien als “bewijs” voor een cover-up, in plaats van als toeval of tragiek.
Ook herinneringen zijn onbetrouwbaar. Getuigen als Al Bielek zeiden zich het experiment pas herinnerd te hebben na het zien van een film. Dat wijst op false memory syndrome: herinneringen die niet echt zijn, maar door verhalen, beelden of suggestie worden ‘ingepland’ in het geheugen. Mensen vertellen het verder, details worden aangedikt of vergeten, en langzaam ontstaat er een verhaal dat losstaat van de werkelijkheid.
Toch voelt het voor sommigen echter dan echt. Vooral omdat het verhaal elementen bevat die wél waar zijn: Tesla bestond, Einstein werkte aan veldtheorieën, en er waren geheime militaire experimenten. Die mix van feiten en fantasie maakt het moeilijk te scheiden wat echt is en wat niet.
Waarom blijft dit verhaal toch bestaan?
Omdat het raakt aan iets diepers dan feiten alleen: aan onze fascinatie voor het onbekende en ons wantrouwen tegenover macht. Het Philadelphia Experiment is niet zomaar een sciencefictionverhaal; het sluit aan op een groter cultureel patroon. Denk aan Area 51, het Roswell-incident, MK-Ultra of de Bermuda Driehoek. Al deze verhalen hebben dezelfde bouwstenen:
Geheim militair experiment
Een overheid die zwijgt
Wetenschappers of genieën (Einstein, Tesla, von Neumann)
Verdwenen documenten of getuigen
Een glimp van technologie die “te gevaarlijk” is voor het publiek
Bovendien past het verhaal precies in de tijdgeest. Na de Tweede Wereldoorlog, toen kernwapens, radar en raketten ineens realiteit waren, dachten mensen: als dát mogelijk is, wat houden ze dan nog meer verborgen? Dat gevoel leeft vandaag nog steeds — misschien zelfs sterker dan toen.
Ook de media houden het verhaal levend. Films, boeken, YouTube-documentaires en complotpodcasts blijven het Philadelphia Experiment opnieuw vertellen, vaak met nieuwe details die nooit eerder genoemd zijn. Hoe vaker het wordt herhaald, hoe echter het gaat voelen.
En misschien is dat de kern: het verhaal blijft bestaan omdat mensen het wíllen laten bestaan. Het voedt onze verbeelding, biedt een ontsnapping uit het alledaagse, en stelt ons in staat om te twijfelen. Want wat als…?
